خرید با مارجین
دوره مقدماتی جلسه هفدهم
خرید با مارجین چیست؟
خرید با مارجین (Buy on Margin) زمانی رخ میدهد که سرمایهگذار پول مورد نیاز برای خرید یک دارایی را با قرض گرفتن مبالغی از بانک یا کارگزار عامل خود بهدست بیاورد.
خرید با مارجین اشاره به پرداخت اولیهای دارد که به کارگزار جهت خرید دارایی انجام شده است. برای مثال، 10% از مبلغ پیشپرداخت شده و 90% هزینه خرید نیز توسط کارگزار تامین میگردد. سرمایهگذاران از سهمهای مارجینپذیر در حساب کارگزاریشان بهعنوان نوعی وثیقه استفاده میکنند.
قدرت خریدی که یک سرمایهگذار در حساب کارگزاریاش دارد بازتابی از مجموعه اندازه پرداختهای دلاریای است که او میتواند بدون هیچ ظرفیت مارجینی انجام دهد. معاملهگرانی که بر روی کاهش قیمت سهمها معامله میکنند (Short Sellers) از مارجین جهت انجام معاملات خود بهره میبرند.
نکات مهم:
- خرید با مارجین بدین معنی است که شما در حال سرمایهگذاری با پولی هستید که از بانک یا کارگزاری خود قرض گرفتهاید.
- خرید با مارجین در شدت بخشیدن به هر دو حالت سود و زیان معامله مؤثر میباشد.
- اگر موجودی حساب شما به زیر سطح مارجین حسابتان برسد، کارگزار شما میتواند تمام یا بخشی از پورتفوی شما را بفروشد تا حساب شما را از ضرر خارج کند.
برای دیدن جلسه آموزشی قبلی لطفا لینک را دنبال نمایید.
برای دیدن جلسه آموزشی بعدی لینک را دنبال نمایید.
بیشتر بدانیم...
درک خرید با مارجین
هیئت مدیره بانک مرکزی ایالات متحده آمریکا سطح مارجین سهام را تعیین میکند. تا سال 2019، هیئت مدیره فدرال رزرو تعیین کرده است تا سرمایهگذار حداقل 50 درصد از مبلغ مورد نیاز برای خرید سهم را باید خودش پرداخت کند. سرمایهگذار میتواند 50 درصد باقیمانده را از بانک یا کارگزار عامل خود قرض بگیرد.
با وجود این وامها، سرمایهگذاران باید در نهایت پول دریافتشده خود را بهعلاوه بهره توافق شده پرداخت کنند. نرخ بهره ذکرشده بسته به کارگزاریهای مختلف و مقدار پول وامداده شده تغییر میکند. بهره ماهانه هر ماهه در حساب شما در کارگزاری لحاظ میشود.
اساساً خرید با مارجین اشاره به سرمایهگذاری با پول قرض گرفته شده دارد. هر چند در این روش مزایایی موجود دارد، این کار برای سرمایهگذارانی است با سرمایه اندک که میتواند بسیار ریسکی باشد.
برای اینکه متوجه نحوه خرید با مارجین بشویم، باید این روند را بدون در نظر گرفتن مقدار هزینههای بهره ماهانه بررسی کنیم. هرچند میزان بهره بر روی مقدار سود و زیانها تأثیرگذار است، اما مقدار این بهره در مقابل مارجین تعیینشده بسیار اندک و ناچیز میباشد.
سرمایهگذاری را در نظر بگیرید که 100 سهم از کمپانی الف را با قیمت 100 دلار بهازای هر سهم خریداری میکند. سرمایهگذار نیمی از مبلغ سرمایهگذاری را از سرمایه شخصی خودش تأمین میکند و نیمی دیگر از مبلغ مدنظر را با وام گرفتن (یا همان خرید با مارجین) تأمین میکند. بدین ترتیب سرمایهگذار با این شیوه میتواند 5000 دلار نیز برای سرمایهگذاری خود بهدست آورد. یک سال بعد، قیمت هر سهم به مبلغ 200 دلار میرسد. سرمایهگذار سهام خود را با مبلغ کلی 20000 دلار میفروشد و 5000 دلار را به کارگزار عامل خود پس میدهد.
در نهایت در این مثال سرمایهگذار سرمایه خود را سهبرابر میکند و با 5000 دلار سرمایهگذاری، 15000 دلار بهدست میآورد. اگر معاملهگر همان تعداد سهام را با پول خودش خریده بود، او تنها میتوانست سرمایه خود را از 5000 دلار به 10000 دلار برساند.
حال در نظر بگیرید که قیمت سهام بهجای دو برابر شدن طی یک سال، به نصف خود و به مبلغ 50 دلار برسد. در این حالت سرمایهگذار تمام سهام خود را با مبلغی بهاندازه 5000 دلار میفروشد. از آنجایی که او باید مبلغ 5000 دلار را به کارگزاری پس بدهد، پس او در این مدت 100 درصد ضرر کرده است. اگر او در این سرمایهگذاری از مارجین نیز استفاده نمیکرد، باز هم دچار ضرر میشد، اما فقط 50 درصد 5000 دلار، یعنی 2500 دلار از پولش را از دست میداد.
چگونه خرید با مارجین را انجام دهیم؟
کارگزار مبلغی تحت عنوان مارجین اولیه و مقداری نیز با عنوان “مارجین نگهداری – Maintenance margin” وضع میکند که این مبالغ باید در حساب معاملهگر پیش از استفاده او از مارجین وجود داشته باشند. (مارجین نگهداری حداقل مبلغی است که یک سرمایهگذار باید در حساب مارجین خود پس از خرید با مارجین داشته باشد. این مبلغ 25 درصد از ارزش کل داراییهای شخص است. این نرخ توسط بازار سهام نیویورک – NYSE و سازمان تنظیم مقررات صنعت مالی – FIRNA تعیین و تصویب میگردد).
قرارداد اختیار معامله خرید (Call Option) چیست؟
این مقدار همچنین بستگی زیادی به میزان اعتبار شخص سرمایهگذار دارد. مارجین نگهداری برای کارگزاری لازم است، زیرا باید یک مبلغ حداقلیای در حساب سرمایهگذار نزد کارگزار وجود داشته باشد.
در نظر بگیرید که سرمایهگذاری قصد دارد تا مبلغ 15000 دلار را برای سرمایهگذاری کردن بپردازد و مارجین نگهداریای که توسط کاگزاری وضع شده است نیز 50 درصد از کل حساب این شخص است. اگر در طی زمان ارزش سهام شخص به زیر 7500 دلار برسد، شخص به اصطلاح “مارجین کال – Margin Call” شده و کارگزار میتواند داراییهای او را تا بازگشت اعتبار حسابش به 7500 دلار بفروشد. همچنین این امکان وجود دارد که خود سرمایهگذار داراییهای خودش را بفروشد و یا با پول نقد میزان کسری حساب را جبران نماید. اگر سرمایهگذار با تأمین مالی مورد نیاز جهت بازگشت حساب بهسطح مارجینِ نگهداری موافقت نکند، کارگزار مجاز است تا داراییهای سرمایهگذار تا بازگشت به سطح مارجین نگهداری بفروشد.
چه کسانی باید از خرید با مارجین استفاده کنند؟
بهطور کلی، افراد تازهکار در بازار بههیچ وجه نباید از خرید با مارجین استفاده کنند. زیرا این نوع خرید نیازمند سطح بالایی از تحمل ریسک دارد و باید هرگونه سرمایهگذاری به این شکل را به دقت رصد نمود. نگاه به افت ارزش سبد سهام (پورتفوی) برای بیشتر افراد به اندازه کافی استرس زا میباشد. علاوه بر این، پتانسیل بالای سقوط بازار و افت شدید قیمتها همواره وجود دارد. این خود باعث افزایش هر چه بیشتر ریسک حتی برای سرمایهگذاران با تجربه میشود.
اصطلاح Call در بازارهای مالی به چه معناست؟
با این حال، مبلغ برخی از انواع معاملات مانند معاملات آتی کالا، همواره توسط خرید با مارجین تامین میشود. اما در معاملات دیگر مانند قراردادهای اختیار معامله (Option Contracts)، باید تماما بهصورت نقد پرداخت شوند. برای اکثر سرمایهگذارانی که تمرکز اصلیشان را بر روی بازارهای سهام و اوراق قرضه معطوف کردهاند، خرید با مارجین تنها ایجاد ریسک غیرضروری برای آنها میکند.